De 3 beste desktops van 2021

Een desktop, je ziet ze nog regelmatig op kantoor of bij liefhebbers van gamen. Maar welke desktop past nu het beste bij jou en wat zijn in het algemeen de beste desktops? Het is vooral belangrijk dat je weet wat je met jouw computer wilt gaan doen. Enkel internetten vraagt om andere capaciteit dan gamen bijvoorbeeld. Zo weet je precies welke specificaties je nodig hebt om jouw belangrijkste bezigheden te kunnen uitvoeren. In dit artikel helpen we je op weg met de 3 beste desktops.

De 3 beste desktops
© Pixabay.com

Desktop voor gamen
Wil je een desktop voor het gamen? Kijk dan eens naar een Medion Erazer Engineer P10 MD34701. Deze desktop is erg geschikt voor bekende games als Fortnite en Call of Duty. De desktop van Medion bezit namelijk grafische kracht, waarmee je ook nieuwe games met 60 frames per seconde kan spelen. Zo kom je goed mee met de tegenstander en heb je een grotere winkans. Het is geen desktop met enorme opslag (512 GB), maar is erg geschikt voor het spelen van een aantal favoriete games. Hij kan dit ook goed aan en start snel op. Bovendien is de hardware gemakkelijk uit te breiden indien nodig. En daarnaast krijg je een gratis muis bij de desktop.

Desktop voor zakelijk gebruik
Ben je op zoek naar een desktop voor zakelijk gebruik? Dan is de Lenovo ThinkCentre M720q – 10T700AVMB erg geschikt. Het is een kleine desktop, die vrijwel geen ruimte inneemt op je bureau en zelfs achter een monitor past. Hij is voorzien van een Intel Core i5 processor, waardoor je ook prima programma’s als Adobe Photoshop kan laten draaien. En daarnaast kun je met Windows 10 Pro ook op afstand inloggen op het zakelijke domein en zo vanuit huis je ontwerpen alvast op de server plaatsen. Bovendien is de desktop ook voorzien van een indringerdetectie schakelaar, deze geeft een melding wanneer iemand de systeemkast openmaakt.

De 3 beste desktop
© Pixabay.com

Desktop voor allerlei soorten gebruik
En wil je een desktop die je voor allerlei soorten gebruik kan inzetten? Kijk dan eens naar een all-in-one PC. Dit is een desktop en beeldscherm in één. Dit neemt weinig ruimte in op je bureau en je ziet geen draadjes hangen. Zo ziet je bureau er altijd opgeruimd uit. Dit systeem is wel bekend van Apple, maar tegenwoordig ook verkrijgbaar in versies van bijvoorbeeld Lenovo. Een bekende is de Lenovo ideacentre AIO 520-27ICB F0DE00CTMB Azerty.

Deze all-in-one PC is voorzien van een QHD beeldscherm, waar je 4x zo scherp beeld krijgt in vergelijking met een normaal HD scherm. Dit is handig bij het bewerken van foto’s. Bovendien draait deze PC ook eenvoudig meerdere programma’s tegelijkertijd, maar het is niet geschikt voor gamers. Wel wordt deze PC veel ingezet voor dagelijks gebruik en gebruik op kantoor. Bovendien wordt de PC geleverd met accessoires, zoals een toetsenbord en muis. Je kan dus meteen aan de slag!

Dit waren drie goede desktops voor verschillende soorten gebruik. Van hoge capaciteit voor gamen tot geschikt voor remote werken. Wat voor desktop heeft jouw voorkeur?

Eind 2021 gedaan met plastic zakken en rietjes in Canada

Het is voor heel wat overheden over de wereld al langer een punt van aandacht: de strijd tegen plastic en de immer groter wordende afvalhoop. Steeds meer landen hebben de laatste jaren op de één of andere manier paal en perk gesteld aan de typische plastic winkelzakjes of de plastic rietjes. Zo kan je in de McDonalds al een tijdje enkel maar drinken uit een kartonnen exemplaar. Zo moeten supermarkten verplicht geld aanrekenen voor de verkoop van een plastic zakje. Ook Canada neemt hierin nu een voortrekkersrol en kondigde enkele nieuwe maatregelen aan.

Eind 2021 gedaan met plastic zakken en rietjes in Canada
© Pixabay.com

Een stappenplan tegen plastic

De regering onder leiding van Justin Trudeau had als één van hun grote verkiezingsbeloftes de strijd tegen klimaatopwarming en plastic. Het grotere doel? De ban van alle wegwerpplastic tegen 2030. De eerste stap in dat plan is dat er eind 2021 een absoluut verbod wordt ingevoerd op in totaal zes plastic producten. Het gaat om producten die in de regel slechts één keer gebruikt worden en een grote impact op het milieu hebben. Dat betekent dat het de laatste maanden zijn van plastic zakken, plastic rietjes en plastic bestek in Canada. Daarnaast zijn ook plastic borden en roerstaafjes van plastic binnenkort persona non grata. Het is een stap die zeker voor enkele van de grote ketens in Canada een aanpassing zal vergen. Net zoals bij ons McDonalds sterk moest reorganiseren is dat het geval voor de horeca en retail in Canada.

Het goede voorbeeld volgen

Deze belangrijke beslissing van de Canadese regering is er geen zonder precedent. Zo is er in heel wat Europese landen al langer een ban op dergelijke producten. Iets dat minister van Milieu Jonathan Wilkinson ook rijkelijk toegaf. Canada heeft volgens hem de mosterd gehaald bij onder andere het Verenigd Koninkrijk. De vraag is nu of deze beslissing misschien ook het gesprek over plastic in de Verenigde Staten zou kunnen aanzwengelen. Als veruit de grootste consument van wegwerpplastic ter wereld is daar voorlopig weinig beweging te merken. Dat hoeft ook niet te verbazen als je weet hoezeer fastfoodrestaurants (die zo goed als functioneren op wegwerpplastic) aanwezig zijn in het straatbeeld en het leven van de Verenigde Staten.

Eind 2021 gedaan met plastic zakken en rietjes in Canad
© Pixabay.com

Wereldwijd gevecht

Canada is een land dat prat gaat op zijn indrukwekkende natuur. Zo heeft het de langste kustlijn ter wereld en herbergt het land maar liefst 1/4de van al het zoet water op onze planeet. Dat natuurlijk schoon behouden is één van de belangrijkste redenen waarom de regering Trudeau deze stap zet. Een stap waar ze verre van alleen in zijn ondanks dat de Verenigde Staten zich opvallend afzijdig houdt. In totaal hebben ondertussen meer dan zestig naties op de één of andere manier zich achter de strijd tegen plastic gezet. Zo heeft het Europees Parlement in maart nog een nieuwe maatregel de wereld in gestuurd die inhoudt dat tegen 2025 negentig procent van alle plastic flessen die verkocht worden moeten worden gerecycled.

Voor we het weten, wordt het Amazonewoud een savanne

Dat klimaatveranderingen veel invloed hebben op onze aardbol is voor de meeste mensen ondertussen wel duidelijk. Maar hoe groot en hoe snel de impact daadwerkelijk is kan ons nog steeds wel eens verrassen. Neem bijvoorbeeld het enorme Amazonewoud. Regenwouden zijn altijd erg gevoelig voor de hoeveelheid regen die er valt en reageren slecht op periodes van droogte. Dit gecombineerd met een verandering in de luchtvochtigheid en grote bosbranden kan ervoor zorgen dat regenwouden veranderen in een soort savanne. Lange tijd werd aangenomen dat dit proces voor het Amazonewoud pas over enkele decennia voltrokken zou worden, maar uit een nieuwe studie gepubliceerd in het tijdschrift Nature Communications blijkt dat grote delen van het Amazonegebied nu al hun eigenzinnige karakter beginnen te verliezen.

Voor we het weten, wordt het Amazonewoud een savanne
© Pixabay.com

Minder regen leidt tot nog minder regen

Het is niet zo dat het Amazonewoud van de ene op de andere dag in savanne veranderen zal, maar het proces is wel degelijk al in gang gezet. Maar liefst 40% van het woud krijgt al veel minder regen, waardoor het aantal bomen steeds verder zal afnemen. En hoe minder bomen er staan, hoe minder regen er zal vallen. Regenwouden houden hun eigen regenval in stand. Bladeren geven waterdamp af, wat benedenwinds weer als regen naar beneden komt. Meer bomen betekent dus meer regenval, dus minder branden en vervolgens nog meer bossen. Als grote delen van het regenwoud verloren gaan draait dit proces om. Minder bomen, dus minder regen en meer branden, met als gevolg nóg minder bomen. Als dit proces eenmaal in gang gezet is, kan dit niet zomaar meer omgekeerd worden. De droge omstandigheden maken het voor het woud erg lastig om nog te herstellen en het ecosysteem zal steeds gevoeliger worden voor brand.

Eenmaal weg is voor altijd verloren

Door middel van computersimulaties hebben wetenschappers onderzocht wat de invloed van de stijging van broeikasgassen op bossen zou zijn. Zij ontdekten dat als bomen eenmaal verloren zijn gegaan het vermogen van de bossen om nog te herstellen zienderogen afneemt. Regenwouden op alle continenten verliezen snel hun aanpassingsvermogen en zijn erg gevoelig voor globale veranderingen. Vervolgens zal het decennia duren voordat zij zich weer zouden kunnen herstellen, als ze überhaupt al ooit nog in hun oorspronkelijke staat kunnen terugkeren. Alle diersoorten die in de regenwouden voorkomen zouden hierdoor eeuwig verloren gaan. Aangezien dit de meerderheid van alle soorten op aarde betreft zou dit desastreuze gevolgen hebben voor het leven op aarde zoals wij het kennen.

Voor we het weten, wordt het Amazonewoud een savann
© Pixabay.com

Bosbranden versnellen het proces

Het Amazonewoud heeft dit jaar te maken met de ergste bosbranden van de afgelopen tien jaar. In vergelijking met vorig jaar zijn er 60% meer brandhaarden. Deze branden gecombineerd met houthakkers vormen een serieuze bedreiging voor het woud. Deze omstandigheden brengen het regenwoud steeds dichter bij het omslagpunt waarbij het regenwoud zal veranderen in een savanne. Om dit proces te vertragen of te stoppen zal er dus snel actie moeten worden ondernomen. Als het Amazonewoud in een savanne verandert zullen de gevolgen niet te overzien zijn.

Is dit het tijdperk van de gigabranden?

Het is je ongetwijfeld al opgevallen in de nieuwsberichten de laatste jaren: veel vaker dan vroeger zijn er extreme bosbranden. Australië is een populair doelwit, Calfornië staat geregeld in lichterlaaie, Portugal heeft het soms zitten en eerder dit jaar was zelfs Siberië het slachtoffer. Door de extreme omvang van deze bosbranden wordt er zelfs niet meer gesproken van een megafire, maar wel van een gigafire.

Is dit het tijdperk van de gigabranden
© Pixabay.com

Wat is een gigabrand?

De typische bosbrand die je in het nieuws te zien krijgt heeft de noemer megabrand meegekregen. Een megabrand wordt gedefinieerd als een brand die een oppvervlakte van zo’n 400 vierkante kilometer of meer verbrandt. Door de extremere weersomstandigheden van de laatste jaren is die term echter niet meer afdoende voor de meest extreme branden. Een brand die een oppervlakte van minstens 4000 vierkante kilometer verbrandt is tegenwoordig een gigabrand. De meest recente en meest gemediatiseerde gigabrand is die van de Amerikaanse westkust. De regio heeft al maanden last van aanhoudende bosbranden die in totaal al meer dan 25 000 kilometer in de as legden. In het puin bleven tientallen slachtoffers en honderdduizenden mensen geraakten hun huis kwijt. Als voorbeeld van hoe gigantisch de ravage is: de August Complex Fire veroverde recent de status van gigabrand nadat diverse afzonderlijke branden tot één geheel versmolten. Deze gigabrand is slechts één van de vele die dit najaar reeds Californië teisterden.

Vanwaar komen deze gigabranden?

Is er een reden dat gigabranden de laatste jaren een vaak voorkomend fenomeen zijn? Een deel van de verklaring is ongetwijfeld te vinden in de opwarming van de aarde. De weersomstandigheden worden steeds extremer en dat werkt natuurlijk dergelijke bosbranden in de hand. Dat is echter niet de enige factor. Zeker bij de gigabranden in de Verenigde Staten kan er gewezen worden aan een combinatie van factoren. Brute pech speelt een rol, maar ook een falend bosbeleid en voortschrijdende stedelijke ontwikkeling.

Wat de pech betreft heeft het westen van de Verenigde Staten al een tijdje te maken met extreme droogte. Bovendien kampte Californië in augustus met een onweersbui die weinig regen, maar wel meer dan 10 000 blikseminslagen bracht. Deze blikseminslagen zorgden voor het ontstaan van een paar honderd branden.

Is dit het tijdperk van de gigabrande
© Pixabay.com

Natuurlijk proces, menselijk versneld

Bosbranden hebben absoluut een rol in de natuurlijke cyclus van onze aarde. Het zijn echter menselijke activiteiten die deze bosbranden doen uitgroeien tot megabranden en gigabranden. Zo is het geen zeldzaam fenomeen dat wandelaars door onvoorzichtigheid een brand doen ontstaan. Hierdoor geraakt de natuur uit balans en komen er net weer meer bosbranden. Bovendien is het zo dat de klimaatverandering deels als gevolg had dat het natuurbrandseizoen langer is geworden. De laatste vijftig jaar zijn er maar liefst 75 dagen bij het vuurseizoen gekomen.

Ook Corona heeft een impact

Straf is dat ook Covid-19 een invloed heeft op de bestrijding van bosbranden in Californië. Het systeem is er immers zo dat gevangenisarbeid ingeschakeld wordt bij de bestrijding van branden. Door de sterke verspreiding van Covid-19 onder de gevangenisbevolking is er nu een tekort aan arbeidskrachten om mee te helpen bij het blussen.

Plastic, het sluipend gevaar voor ons milieu

In 1820 werd de wereld een grondstof rijker en men dacht dat men het warm water opnieuw had uitgevonden. Plastic, een stof die gewonnen wordt uit ruwe aardolie, werd vanaf dat moment gebruikt voor ontzettend veel toepassingen. Niet alleen voor verpakking maar ook in auto’s, meubels, de voedingsindustrie en zo meer.

Plastic, het sluipend gevaar voor ons milieu
© Pixabay.com

Nestvervuiling
De grootste nestvervuiler op deze wereld zijn niet de dieren maar de mens. Men gaat vaak heel nonchalant om met alles wat schade berokkent aan deze mooie planeet. Plastic is moeilijk te recycleren en verteert niet in de natuur en dit vormt een groot probleem. Alle voorlichtings- en bewustzijnscampagnes ten spijt, blijven mensen plastic voorwerpen op straat gooien, in bermen, sloten enz. En waar komt dit plastic uiteindelijk terecht? Het wordt meer en meer duidelijk dat heel veel van dit plastic in de oceanen terecht komt en deze lijken intussen op grote bassins gevuld met plastic-soep.

S.O.S dierenleed
Aangespoelde dolfijnen met plastic in de maag, zeeschildpadden met een plasticverpakking rond hun nek of schild, zeehonden die gestorven zijn door het eten van plastic; deze foto’s en filmpjes zijn dagelijkse kost geworden. En wie zijn de grote verantwoordelijken voor dit drama? De gebruikers die er niet om gevraagd hebben om alles in plastic te maken maar het achteloos op de grond gooien? De fabrieken die de gebruikers opzadelen met zoveel wegwerpverpakkingen? Wie ook de schuld heeft aan de desastreuze gevolgen voor onze steeds minder groene planeet, er moeten drastische maatregelen genomen worden voor deze natuurramp onomkeerbaar is.

Linke soep
Het CSIRO, de Australische overheidsorganisatie die research doet naar de impact van de industrie, analyseerde verschillende boorkernen die genomen werden op zes verschillende locaties, op de bodem van de oceaan. Deze boringen gebeurden op 1.665 en 3.016 meter diepte. Deze locaties bevinden zich op zo’n 300km van de kust. De 51 genomen stalen gaven aan dat elke gram water, 1.26 deeltjes microplastic bevatten. Microplastics zijn kleine deeltjes die ongeveer 5 mm diameter hebben en ontstaan door grote plastic objecten die uit elkaar vallen onder invloed van het zeewater.

Plastic, het sluipend gevaar voor ons milie
© Pixabay.com

Meten is weten
Om te weten te komen hoeveel plastic er zich in onze oceanen bevindt, hebben onderzoekers van verschillende organisaties, de hoofden bij elkaar gestoken. Het resultaat is schrijnend en veel erger dan men aanvankelijk dacht. Over alle oceanen ter wereld zou nu niet minder dan 14.4 miljoen ton aan microplastic verspreid liggen en dat is slechts een fractie van wat in het zeewater belandt. Men schat dat er jaarlijks meer dan 8 miljoen toen aan plastic zijn weg vindt naar de oceanen. Hiervan drijft ongeveer 250.000 ton aan het oppervlak. Maar, ondanks het feit dat men wereldwijd probeert om zoveel mogelijk drijvend plastic te verwijderen, blijft het probleem zich stellen.

En wat eten we morgen? Plastic!
Wat veel mensen niet beseffen is dat, als dolfijnen, zeehonden en zeeschildpadden sterven door plastic in hun lijf, dit even gevaarlijk is voor de mens. Misschien moeten we daar maar eens vaker aan denken wanneer we een plastic beker zomaar de straat op gooien.

Miljardairs: fenomeen onder kritiek

Miljardairs zijn in de pers en bij heel wat linkse partijen vaak schietschijven van kritiek. Ze betalen volgens de goegemeente veel te weinig belastingen en doen natuurlijk ook te weinig met hun geld voor de gemeenschap. Elk jaar opnieuw is er wel een momentje waarop iemand een miljonairs taks voorstelt die uiteraard de miljardairs zwaarder dan eender welke bevolkingsgroep zou treffen. Nochtans is het geen zwart-wit verhaal. Josef Stadler, één van de topmannen bij de Zwitserse bank UBS, roept op tot meer respect voor de superrijken.

Miljardairs fenomeen onder kritiek
© Pixabay.com

Opmerkelijke individuen

Miljardair wordt je natuurlijk niet zomaar. Vaker wel dan niet zijn het ondernemers met opvallende skillsets. Zo blijkt uit een rapport van UBS dat beursgenoteerde bedrijven onder een leidende hand van een miljardair beter presteren. Een rijke manager blijkt dus een goede gok te zijn om op de aandelenbeurs mee te spelen. Zo blijkt dat beursgenoteerde bedrijven onder leiding van één van deze superrijken de laatste 15 jaren op jaarbasis bijna 20% vooruit gaan. Als je weet dat de gemiddelde vooruitgang voor vergelijkbare bedrijven zo’n 9,1% is is dat toch een opvallend verschil. De beste leerlingen van de klas zijn de technologiebedrijven zoals Facebook. Daarnaast zijn het ook vooral de Amerikaanse miljardairs die op zakelijk gebied goed presteren.

Heel wat vooroordelen

Het staat buiten kijf dat er maatschappelijk gezien heel wat vooroordelen tegenover de superrijken bestaan. Zo zouden ze geen voeling hebben met het grootste deel van de maatschappij en daar ook weinig aan toe bijdragen. Er heerst een sfeer dat deze superrijken armen uitbuiten. Hoe zouden ze anders ook rijk geworden zijn? Het is een discours dat steeds eenzijdiger wordt en ook steeds luider wordt.

Een typisch voorbeeld van de vooroordelen tegenover de superrijken is dat ze belastingen ontwijken. Het klopt zeker dat heel wat miljardairs accounts in het buitenland hebben. Het is dan ook niet toevallig dat heel wat banken, zoals bijvoorbeeld UBS, al boetes moesten betalen om rijke klanten te helpen hun belastingen te ontduiken. Dat gezegd zijnde zijn er ook heel wat superrijken die wel belastingen betalen of op zijn minst via allerhande goede doelen hun rijkdom verdelen.

Miljardairs fenomeen onder kritie
© Pixabay.com

De kern van het onderzoek

Het rapport van UBS bekeek bedrijven waarvan meer dan 20% van de aandelen of meer dan 30% van de stemrechten in handen van miljardairs liggen. Dat geeft ergens wel een vertekend beeld gezien er heel wat bedrijven zijn waar miljardairs de touwtjes in handen hebben zonder aan deze voorwaarden te voldoen. Een goed voorbeeld daarvan is Amazon dat officieel slechts voor 12% in handen van Jeff Bezos is.

De andere kant van de medaille

Miljardairs geven veel meer uit aan liefdadigheid dan eender welke andere bevolkingsgroep. Daarnaast zijn het ook ondernemers die heel wat werkgelegenheid creëren in de landen waar ze aanwezig zijn. Het spreekt voor zich dat ook in de groep van de superrijken er rotte appels zijn. Het is echter niet correct om omwille van deze rotte appels de volledige groep over één kam te scheren.

Lithium: negatief effect op emissies

Lithium is een grondstof die de laatste jaren steeds belangrijker is geworden. Ook naar de toekomst toe lijkt er enkel maar een exponentiële groei van de vraag naar Lithium in het verschiet te liggen. Dat hoeft ook niet te verbazen. Lithium is een onmisbaar bestanddeel in de productie van elektrische batterijen. De ontginning van Lithium is echter niet zonder nadelen. Zo heeft grondstoffenconsulent Roskill net een rapport uit waaruit duidelijk blijkt dat de productie van Lithium voor een veel hogere uitstoot aan koolstofdioxide zorgt.

Lithium negatief effect op emissies
© Pixabay.com

Weg met de duurzaamheid?

Elektrische batterijen zijn zowat het technologisch fundament van heel wat industriële processen. Zonder elektrische batterijen is bijvoorbeeld de productie van laptops, elektrische auto’s een moeilijk tot onmogelijk proces. Geen probleem als Lithium een duurzaam karakter heeft, maar daar worden nu dus vragen bij gesteld. Volgens het rapport van Roskill valt aan te nemen dat de uitstoot van CO² door de productie van Lithium zal verdrievoudigen in de komende vijf jaar. Verplaatsen we de schaal naar tien jaar dan valt zelfs een verzesvoudiging te verwachten. In een tijd waarin klimaatopwarming en de strijd tegen schadelijke emissies bovenaan de agenda liggen is dat een groot probleem. Elektrische batterijen zijn aan de ene kant van de medaille broodnodig voor een duurzame toekomst, aan de andere kant schaadt hun productie het milieu.

De manier van ontginning

Het is dan ook belangrijk om na te denken over de manier van ontginning van Lithium. Door hier voorzichtig mee om te springen kan de impact op het leefmilieu sterk geminimaliseerd worden. Dat zit zo: Lithium kan gewonnen worden uit harde rotsformaties of ontgonnen worden uit pekel. Wanneer voor de eerste methode gekozen wordt er door de band genomen negen ton CO² geproduceerd per ton lithium-carbonaat. Bij ontginning uit pekel ligt dat cijfer tot drie keer lager. Het spreekt voor zich dat er dan ook best ingezet wordt op productie uit pekel. Daar stopt het echter nog niet. Ook de verdere raffinering van de ontgonnen voorraden zorgen voor grote verschillen qua emissies. Zo werkt China nog altijd met oude en vervuilende steenkoolcentrales wat het milieu vanzelfsprekend niet ten goede komt.

Lithium negatief effect op emissie
© Pixabay.com

Vragen voor de toekomst

Naar de toekomst toe stelt het niet zo duurzame karakter van Lithium investeerders voor heel wat dilemma’s. De mensheid is meer en meer gevoelig voor ecologie en milieu en dat reflecteert zich ook in het gedrag van investeerders. Maatschappelijk verantwoord ondernemen is al lang geen modewoord meer, maar een must. Het laat zich dan ook raden dat de Lithium-productie naar de toekomst toe onder een stevige loep zal worden genomen. Het is ook maar de vraag of overschakelen naar ontginning uit pekel echt een duurzame oplossing is. Zo verbruikt de ontginning uit pekel ook massieve watervoorraden en zouden nabije locaties chemisch gecontamineerd zijn. Nu al is het zo dat inheemse bevolkingsgroepen en lokale bewoners protesteren tegen de komst of het langdurig verblijf van Lithium-mijnen. Zeker is dat er heel wat is om over na te denken.

India werkt vaker thuis, op het strand of in de natuur door Covid-19

Terwijl de Covid-19-pandemie voortwoedt, werden landen over de hele wereld afgesloten om de verspreiding van de ziekte te voorkomen, wat zich vertaalde in een beperkt verkeer van hun burgers en een mandaat om vanuit huis te werken. Fysieke interactie en samenwerking ‘s nachts beperkt tot onlinevergaderingen en telefoontjes via Skype- en Microsoft-teams.
Volgens een rapport van JLL is 66% van de werknemers in India na het uitbreken van de pandemie onmiddellijk overgestapt op thuiswerken. Terwijl 30% van de Indiase beroepsbevolking heeft gezegd dat de lockdown hen een betere kans heeft gegeven om hun werk en leven in evenwicht te brengen, mist maar liefst 41% de professionele omgeving.

India werkt vaker thuis, op het strand of in de natuur door Covid-19
© Pixabay.com

Aangezien de kantoren en winkels in India nu beginnen te openen, is het de moeite waard te vermelden dat werknemers net zo bezorgd zijn om terug te keren naar kantoren als dat ze er enthousiast over zijn, de reden hiervoor is dat de transitie wemelt van het sociale risico om de infectie te verspreiden. En hoewel de bedrijven gevoeliger zijn geworden voor milieu-, sociale en bestuurskwesties (ESG), blijft de uitdaging om hun personeel vorm te geven om de blootstelling te verminderen. Wel staat vast dat bij afwezigheid van een vaccin aspecten van de werkplekken zullen moeten veranderen om medewerkers in India veilig terug te laten keren naar hun bureau. Dit kan een combinatie zijn van kortetermijnoplossingen die bedoeld zijn om het vertrouwen van de werknemers te vergroten, het aantal personeelsleden op kantoor in één keer te verminderen en ontwerpupgrades en -aanpassingen op de langere termijn die hygiëne centraal stellen in de werkplekplanning.

Hoewel we allemaal weten dat thuiswerken de enige oplossing is om de bal aan het rollen te houden in de huidige situatie, heeft het zijn eigen uitdagingen die variëren van een slechte internetverbinding, gegevensbeveiliging en SEZ / STPI-bindingsverplichtingen tot een ontoereikende infrastructuur en af ​​en toe een gevoel van isolatie. Thuiswerk is een blijvertje, zij het niet voor het hele personeelsbestand, maar zeker voor een deel ervan, aldus het rapport. Workplace Design wordt beheerst door het feit dat mensen de ruimtes die ze innemen vormgeven, met de nadruk op menselijke ervaring, innovaties in technologie, welzijn en duurzaamheid.

India werkt vaker thuis, op het strand of in de natuur door Covid-1
© Pixabay.com

Mogelijk zien we verdere ontwikkelingen in spraakgestuurde technologie om te voorkomen dat uw medewerkers oppervlakken in gemeenschappelijke ruimtes aanraken. Dit wordt toegepast op toetsenborden, touchscreens, lichtschakelaars, deurklinken, deuren, vergadertelefoons, kasten, liftpanelen, toiletten en kranen. Sensoren en spraakactiveringsapparaten zullen onderdeel worden van het landschap en onderdeel worden van de ontwerpoverwegingen, aldus het JLL-rapport.

Het concept dat in opkomst zal zijn, is het mensgerichte ontwerpdenken, satellietkantoren en hub- en clubmodellen. De Re-Imagine-ervaring zou draaien om de ervaring zelf, gevoelens, het vergroten van het vertrouwen van medewerkers, mobiele technologie, flexplekken en flexplekken. Veel organisaties hebben gewaagde uitspraken gedaan over werk vanuit huis en het is hier om te blijven. Technologie zal de levenslijn worden met meer gebruik van mobiele applicaties.

De post-Covid-wereld gaat niet alleen over maatregelen die gericht zijn op het welzijn van werknemers. Het gaat ook om efficiëntie, snelheid en kosteneffectiviteit. Organisaties moeten de bestaande ruimtes optimaliseren door zinvolle bewegingen te maken. Uiteindelijk is het de tijd die wordt besteed aan het optimaliseren van de ruimte die de grootste impact zal hebben. De toekomst van de werkplek is niet langer gevormd rond wat heeft gewerkt, maar in plaats daarvan wat in de toekomst zal werken.

Personeel vinden is lastig voor een kleine en middelgrote onderneming

Veel kleine en middelgrote ondernemingen ondervinden problemen in België als het gaat om het rekruteren van goed personeel. Het gaat zelfs om meer dan 50% en dat is natuurlijk een aanzienlijk aantal. Maar waar zou dit dit dan door komen? Natuurlijk is dit altijd last vast te stellen, maar hieronder bespreken we enkele hypotheses. Let wel: het zijn dus geen feiten, maar het kunnen logische oorzaken van dit probleem zijn.

Personeel vinden is lastig voor een kleine en middelgrote onderneming
© Pixabay.com

Werkzoekenden hebben veel keuze

Een punt kan zijn dat een werkzoekende tegenwoordig veel keuze heeft als het gaat om waar hij of zij terecht kan. Zeker als het gaat om werkzoekenden die academisch geschoold zijn en zich op een markt focussen waar een groot aanbod in werk is. Dan is het namelijk niet de werkgever die de keuze gaat maken, maar de werknemer. Dit kan ervoor zorgen dat deze werkzoekenden door de beste bedrijven worden weggekaapt, waardoor kleine en middelgrote ondernemingen geen werknemers kunnen vinden die passen bij het bedrijfsprofiel. Dit zou een mogelijkheid kunnen zijn, maar natuurlijk zijn er nog veel meer mogelijkheden waar aan gedacht kan worden.

Te strenge criteria

We leven tegenwoordig in een echte prestatiemaatschappij. De digitale wereld heeft ervoor gezorgd dat er gigantisch veel mogelijkheden zijn voor ondernemers. Dit betekent ook dat er een hoge concurrentie is, omdat iedereen aan de top wil komen. De vrije markt kan een zegen zijn, maar soms ook een groot probleem. En om deze concurrentie op een goede manier aan te gaan, bestaat er een grote kans dat ondernemingen zeer strenge criteria hebben. Dit kan dan als gevolg hebben dat er geen mensen zijn die voldoen aan die criteria en dan ontstaat er natuurlijk een groot probleem. Dus een probleem kan ook bij de ondernemingen zelf liggen. Ze stellen te hoge eisen.

Personeel vinden is lastig voor een kleine en middelgrote ondernemin
© Pixabay.com

Het probleem met werkervaring

Een algemeen bekend probleem als het gaat om de arbeidsmarkt, is het zogenaamde probleem met de werkervaring. Dit wordt ook wel het catch-22 probleem genoemd. Dit is afgeleid van een boek. In het boek is er een piloot die niet wil vliegen in de Tweede Wereldoorlog en zich voor gek wil laten verklaren om daar onderuit te komen. De psycholoog vindt het echter heel logisch dat de piloot zich voor gek laat verklaren, vanwege de risico’s die gepaard gaan met het werk als vlieger in de Tweede Wereldoorlog. Om die reden verklaart de psycholoog de piloot dus volledig gezond.

Dit probleem is ook op de arbeidsmarkt voelbaar. Veel bedrijven zoeken bijvoorbeeld personeel met werkervaring in die functie. Er zijn echter steeds meer afgestudeerden die een baan zoeken en dus nog geen werkervaring hebben. Ze kunnen echter niet voldoen aan die eis, omdat veel bedrijven ze niet aannemen. Waardoor ze die werkervaring dus ook niet kunnen krijgen en er een groot probleem op de arbeidsmarkt ontstaat.

Conclusie

Er kunnen verschillende oorzaken ten grondslag liggen aan het feit dat er steeds minder goed personeel is voor middelgrote en kleine ondernemingen. De vraag is echter: hoe gaat dit worden opgelost?

4 Tips voor het optimaal inrichten van een kleine kantoorruimte

Als u een beperkt budget heeft om mee te werken als het gaat om het huren van kantoorruimte, of als u denkt dat uw bedrijf groter wordt dan de ruimte waarin u zich momenteel bevindt, maar u bent nog niet helemaal klaar om een ​​maat groter te maken, lees dan verder. Hier gaan we in op een aantal strategieën en tactieken die u kunt gebruiken om uw ruimte te maximaliseren, zelfs als u het gevoel heeft dat u niet zoveel heeft als u nodig heeft.

4 Tips voor het optimaal inrichten van een kleine kantoorruimte
© Pixabay.com

1. Maak gemeenschappelijke ruimtes functioneel
Als uw ruimte uit kleine kantoren bestaat, of als het een open kantoorruimte is met veel hokjes, kan het heel snel erg druk worden. Soms is er geen ontkomen aan: mensen hebben individuele ruimtes nodig om te werken. Maar waar mogelijk is het een goed idee om de gemeenschappelijke ruimtes in uw kantoor zo functioneel en veelzijdig mogelijk te maken. Conferentieruimtes en gemeenschappelijke ruimtes moeten zo worden ingericht dat ze kunnen worden gebruikt als werkplekken wanneer mensen een andere omgeving nodig hebben vanuit hun krappe vertrekken. Door ervoor te zorgen dat gedeelde ruimtes strategisch zijn ingedeeld, kunt u het meeste uit de ruimte halen en werknemers de ruimte geven om zich uit te strekken, zowel fysiek als creatief, waardoor de kleine ruimte groter lijkt.

2. Weg met dingen die u niet wilt of gebruikt
Zoals met elke kleine ruimte, kan het opruimen van rommel uit een kleine werkruimte een groot verschil maken. Ga grondig door de ruimte en ruim alles op dat u niet gebruikt en niet meer wilt. Als er iets rondslingert dat de afgelopen twee jaar niet is gebruikt, gooi het dan weg! Doneer wat u kunt, recycle wat niet kan worden gedoneerd en gooi de rest weg. Het verwijderen van alle items die zijn opgeslagen maar niet langer bruikbaar zijn, kan een grote eye-opener zijn en kan helpen om extra ruimte te onthullen waarvan u niet wist dat u die had en die productiever kan worden gebruikt!

4 Tips voor het optimaal inrichten van een kleine kantoorruimt
© Pixabay.com

3. Ga voor papierloos
Geloof het of niet, papier neemt eigenlijk heel veel ruimte in beslag. Hoewel het goed is om fysieke kopieën te hebben van bepaalde belangrijke documenten en zakelijke contracten, kunt u veel ruimte besparen – en veel hoofdpijn bij het archiveren – als u moeite doet om papierloos te werken! Er zijn een handvol softwareprogramma’s die het maken van contracten en het digitaal laten ondertekenen door de juiste partijen een fluitje van een cent maken. En als u eenmaal een digitaal archief- en opslagsysteem hebt geïnstalleerd, zult u aangenaam verrast zijn hoe gemakkelijk het is om georganiseerd te blijven en dingen terug te vinden wanneer u ze nodig hebt! Bovendien kunt u zich ontdoen van die omvangrijke archiefkasten en extra ruimte creëren die uw medewerkers kunnen gebruiken.

4. Koop kleinschalig meubilair
Ontken niet dat u een kleine ruimte hebt om mee te werken. Omarm in plaats daarvan de ruimte en koop meubels die bij de maat passen. Grote, omvangrijke meubels kunnen een kleine kantoorruimte nog kleiner doen lijken. Met dat in gedachten, laat de forse traditionele bureaus en gedrongen archiefkasten achterwege en kies voor kleinschaliger meubilair met meer open silhouetten. Investeren in nieuwe meubels kan u vaak helpen om het meeste uit uw ruimte te halen, althans voor een tijdje. Het kan een goedkoper en haalbaar alternatief zijn voor het vinden van een grotere (waarschijnlijk duurdere) ruimte en het verplaatsen van uw bedrijf.